คุณปู่มหาเศรษฐีของฉันเห็นฉันสวมเสื้อผ้าขาด ๆ ขณะอุ้มลูกน้อยอยู่ในอ้อมแขน และเมื่อรู้สาเหตุ เพียงแค่โทรศัพท์สายเดียว เขาก็ทำลายสามีของฉันทันที
ฉันชื่ออิซาเบลลา
เพิ่งผ่านไปเพียงสองสัปดาห์หลังจากที่ฉันให้กำเนิดลูกชายคนเดียวของฉัน เบบี้ลีออน
ในฐานะแม่มือใหม่ ฉันเคยคิดว่าสามีของฉัน ราฟาเอล และแม่ของเขา คุณนายมาร์ตินา จะช่วยดูแลฉันในช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้
แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม
ตั้งแต่แต่งงานกันมา ราฟาเอลค่อย ๆ ตัดฉันออกจากครอบครัว
เขาบอกฉันว่าคุณปู่มหาเศรษฐีของฉัน ดอนอเลฮานโดร ไม่พอใจที่ฉันแต่งงานกับเขา และถึงขั้นตัดฉันออกจากตระกูล
ด้วยเหตุนี้ ราฟาเอลจึงเข้าควบคุมชีวิตฉันทุกอย่าง
เขาบังคับให้ฉันลาออกจากงาน
ฉันไม่มีเงินติดตัวแม้แต่บาทเดียว
และแม้ตอนนี้ฉันเพิ่งคลอดลูก ฉันก็ยังต้องซักผ้า ทำความสะอาดบ้าน และทำอาหารเองทั้งหมด เพราะเขาบอกว่า “ครอบครัวเรากำลังลำบาก” และไม่มีเงินจ้างแม่บ้าน
บ่ายวันหนึ่ง ฉันนั่งอยู่บนโซฟาเก่า ๆ ในบ้านเช่าหลังเล็ก
อุ้มเบบี้ลีออนที่กำลังหลับอยู่ในอ้อมแขน
ฉันสวมเสื้อยืดตัวเก่า สีซีด ขาดเป็นรู และมีคราบน้ำนมเปื้อนอยู่
ส่วนลูกน้อยของฉันถูกห่อตัวด้วยผ้าขนหนูเก่า ๆ เพราะเราไม่มีเงินซื้อผ้าห่มดี ๆ สักผืน
ราฟาเอลกับแม่ของเขาออกไปข้างนอก
พวกเขาบอกว่าจะไปซื้อผ้าอ้อมราคาถูก
ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
เมื่อฉันเปิดประตู ฉันแทบล้มทั้งยืนด้วยความตกใจ
คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือคุณปู่อเลฮานโดร
ประมุขของตระกูล และเจ้าของอาณาจักรธุรกิจขนส่งทางเรือที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย
เขาถือไม้เท้า สวมสูทราคาแพงอย่างสง่างาม
ด้านหลังมีบอดี้การ์ดสองคนยืนตามมา
“ค…คุณปู่?!”
ฉันเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“คุณปู่มาที่นี่ได้ยังไงคะ? ราฟาเอลบอกว่าคุณปู่โกรธหนู และตัดหนูออกจากครอบครัวแล้ว…”
คุณปู่ขมวดคิ้วทันที
เขาเดินเข้ามาในบ้าน
สายตากวาดมองห้องแคบ ๆ ที่ร้อน อับ และเต็มไปด้วยฝุ่น
เมื่อสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ตัวฉัน
ที่เสื้อผ้าเก่า ๆ
ที่ร่างกายผอมซูบหลังคลอด
และที่เหลนตัวน้อยซึ่งถูกห่อด้วยผ้าขนหนูเก่า ๆ
ความสับสนและผิดหวังก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอย่างชัดเจน
“ตัดออกจากครอบครัวงั้นหรือ?”
คุณปู่ถามด้วยความไม่อยากเชื่อ
เขามองเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งของฉันอีกครั้ง
“อิซาเบลลา หลานรัก… เกิดอะไรขึ้นที่นี่?”
“ทำไมหนูแต่งตัวแบบนี้?”
“แล้วทำไมเหลนของปู่ถึงอยู่ในสภาพนี้?”
“เงินที่ปู่ส่งให้ทุกเดือนจำนวน 20 ล้านบาท ไม่พอหรือ?”
หัวใจของฉันแทบหยุดเต้น
สมองว่างเปล่าไปหมด
ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ
“อะ… อะไรนะคะ?”
“20 ล้านบาท… ทุกเดือนงั้นเหรอ?”
ฉันถามด้วยเสียงแตกพร่า
ก่อนจะจ้องมองคุณปู่ตรง ๆ
“คุณปู่คะ… หนูไม่เคยได้รับเงินสักบาทเดียว”
“ราฟาเอลบอกว่าคุณปู่ไม่ได้ให้อะไรหนูเลย”
“เขาบอกว่าเรากำลังลำบากทางการเงิน เลยต้องประหยัดทุกอย่าง…”
ทั้งบ้านตกอยู่ในความเงียบ
อากาศภายในห้องเล็ก ๆ ราวกับกลายเป็นน้ำแข็ง
ไม่กี่วินาทีต่อมา
ฉันเห็นสีหน้าของคุณปู่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
ความสับสนหายไป
แทนที่ด้วยความโกรธเย็นเยียบและน่าสะพรึงกลัว
มหาเศรษฐีผู้ไม่เคยยอมให้ใครหลอกลวง
ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าสามีของฉันทำอะไรลงไป
เขาไม่พูดอะไรอีก
เพียงหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
และกดโทรหาทนายความส่วนตัวของเขาทันที
“เซบาสเตียน…” เสียงของคุณปู่อเลฮานโดรเย็นเฉียบดั่งผลึกน้ำแข็ง แต่มันทรงพลังจนบอดี้การ์ดด้านหลังยังต้องก้มหน้าด้วยความยำเกรง “สั่งระงับและยึดทรัพย์สินทุกอย่างที่เชื่อมโยงกับ ‘ราฟาเอล มาร์ติน’ ทันที บัญชีธนาคารทุกใบที่ฉันเคยโอนเงินให้มันเพื่อเป็นค่าดูแลอิซาเบลลา… อายัดให้หมด”
คุณปู่ปรายตามามองเสื้อผ้าขาด ๆ ของฉันและผ้าอ้อมเก่า ๆ ของเบบี้ลีออน แววตาของท่านสั่นระริกด้วยความเจ็บปวดก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียม “แจ้งข้อหาฉ้อโกงทรัพย์สิน ปลอมแปลงเอกสาร และกักขังหน่วงเหนี่ยวโดยมิชอบ… เอาตัวมันและแม่ของมันเข้าคุกให้ได้ภายในคืนนี้”
หลังจากวางสาย คุณปู่เดินเข้ามาหาฉันอย่างอ่อนโยน ท่านใช้มือที่อบอุ่นลูบหัวฉันเบา ๆ
“ปู่ขอโทษที่ปล่อยให้หลานต้องเผชิญนรกแบบนี้มาสองปี อิซาเบลลา… ต่อจากนี้ไป ไม่มีใครหน้าไหนจะมารังแกหลานกับเหลนของปู่ได้อีก”
การกลับมาของราชินี และความพินาศของคนทรยศ
ยังไม่ทันขาดคำ เสียงเครื่องยนต์รถเก๋งคันเก่าของราฟาเอลก็แล่นมาจอดที่หน้าบ้าน เขากับคุณนายมาร์ตินาเดินหัวเราะร่าเข้ามาในบ้าน ในมือถือถุงผ้าอ้อมราคาถูกและเศษอาหารสำเร็จรูป
แต่ทันทีที่ราฟาเอลเห็นผู้ชายในชุดสูทสากลและบอดี้การ์ดร่างยักษ์ยืนอยู่กลางบ้าน เขาก็ชะงักไป ถุงผ้าอ้อมร่วงลงพื้น
“ด…ดอนอเลฮานโดร?!” ราฟาเอลอุทาน เสียงสั่นเครือ ใบหน้าซีดเผือดลงทันตา
“แกจำฉันได้ด้วยงั้นรึ? ไอ้ขยะ” คุณปู่อเลฮานโดรเอ่ยเสียงเรียบ ทรงตัวยืนอย่างสง่างามด้วยไม้เท้าหัวสิงโตทองคำ
คุณนายมาร์ตินาที่ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวรีบวิ่งเข้ามาเกาะแขนลูกชายแล้วแผดเสียง “อ้อ! ยายแก่คนนี้น่ะเหรอ คุณปู่มหาเศรษฐีที่ตัดหางปล่อยวัดแกน่ะอิซาเบลลา! มาทำไมที่นี่? บ้านเราไม่มีต้อนรับคนรวยใจดำหรอกนะ!”
เพียะ!
บอดี้การ์ดของคุณปู่ก้าวเข้ามาตบปากคุณนายมาร์ตินาจนล้มคว่ำลงไปบนโซฟาเก่า ๆ ทันที ราฟาเอลตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขาหันไปมองโทรศัพท์มือถือที่จู่ ๆ ก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งรัว ๆ ราวกับเขื่อนแตก
[ธนาคาร]: บัญชีของท่านถูกระงับการใช้งานชั่วคราวตามคำสั่งศาล
[บริษัท]: ท่านถูกพักงานและยกเลิกสัญญาจ้างในข้อหาทุจริต
[ไฟแนนซ์]: รถยนต์ของท่านถูกอายัดและเตรียมเข้าสู่กระบวนการยึดทรัพย์
“คุณปู่ครับ! นี่มันเกิดอะไรขึ้น?! ทำไมบัญชีผมถูกล็อกหมดเลย!” ราฟาเอลคุกเข่าลงกับพื้น ร้องไห้โฮพยายามจะคลานเข้ามาเกาะขากางเกงคุณปู่
“ยี่สิบล้านบาทต่อเดือน… ที่ฉันโอนให้แกเพื่อดูแลหลานสาวและเหลนของฉัน แกเอาไปซื้อคอนโดหรูให้แม่แก เอาไปซื้อหุ้น เอาไปปรนเปรอความสุขของตัวเอง แล้วปล่อยให้หลานฉันใส่เสื้อผ้าขาด ๆ ซักผ้าอ้อมเก่า ๆ อยู่ในรูหนูแบบนี้งั้นเหรอ?!” คุณปู่ตวาด เสียงดังลั่นราวกัมปนาทจนราฟาเอลตัวสั่นเหมือนลูกนก
จุดจบในนรกของตระกูลมาร์ติน
เสียงไซเรนรถตำรวจสามคันดังสนันทลายความเงียบของซอยแคบ ๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจห้านายพร้อมทนายความเซบาสเตียนเดินเข้ามาในบ้านพร้อมหมายจับใบใหญ่
“คุณราฟาเอล มาร์ติน และคุณนายมาร์ตินา มาร์ติน คุณถูกจับกุมในข้อหาฉ้อโกงทรัพย์สินมูลค่ากว่า 480 ล้านบาท และข้อหาทารุณกรรมในครอบครัวครับ”
“ไม่จริง! ผมรักอิซาเบลลา! อิซาเบลลา ช่วยผมด้วย! บอกคุณปู่ทีว่าเราเป็นสามีภรรยากัน!” ราฟาเอลกรีดร้องลนลาน พยายามส่งสายตาวิงวอนมาที่ฉัน
ฉันอุ้มเบบี้ลีออนไว้แนบโปร่ง มองผู้ชายที่เคยทำลายชีวิตฉันด้วยสายตาที่ว่างเปล่าและเย็นชาที่สุด
“สองปีที่ผ่านมา คุณบอกฉันทุกวันว่าฉันเป็นคนไร้ค่า เป็นคนบาปที่ตระกูลไม่ต้องการ… แต่ความจริงคุณคือปลงพระชนม์ที่เกาะกินเงินของปู่ฉัน” ฉันเช็ดน้ำนมที่เปื้อนเสื้อเก่า ๆ “ขอบคุณสำหรับผ้าอ้อมราคาถูกชิ้นสุดท้ายนะราฟาเอล… เพราะหลังจากนี้ ในคุกคงไม่มีผ้าอ้อมดี ๆ ให้คุณใช้หรอก”
ตำรวจลากตัวราฟาเอลและแม่ของเขาออกไปในสภาพหมดรูป คุณนายมาร์ตินาร้องไห้ฟูมฟายจนเครื่องสำอางเลอะเทอะ ส่วนราฟาเอลโวยวายคลุ้มคลั่งเหมือนคนเสียสติ ทรัพย์สินทุกชิ้นที่เขาซื้อด้วยเงินบาดาลของตระกูลฉันถูกยึดทรัพย์จนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่บาทเดียวชดใช้กรรม
คุณปู่อเลฮานโดรหันมามองฉัน แววตาของท่านเต็มไปด้วยความรักและความเอ็นดู “กลับบ้านของเรากันเถอะนะ หลานรัก… คฤหาสน์ของตระกูลเราและกองทุนมรดกทั้งหมด กำลังรอเจ้าหญิงตัวจริงและนายน้อยลีออนอยู่”
ฉันพยักหน้า เดินตามคุณปู่ออกไปจากบ้านเช่าซอมซ่อหลังนั้น บอดี้การ์ดเปิดประตูรถลีมูซีนคันหรูให้ฉันก้าวเข้าไป นั่งบนเบาะหนังแท้ที่นุ่มสบาย ลมเย็นจากแอร์คอนดิชันเนอร์ชำระล้างความอับชื้นและฝันร้ายตลอดสองปีจนหมดสิ้น
โลกของราฟาเอลพังทลายลงสู่ก้นบึ้งของนรกภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที… ส่วนโลกใบใหม่ของฉันและเบบี้ลีออน เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างงดงามและมั่งคั่งที่สุดในฐานะทายาทเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐีแห่งเอเชีย