ฉันกลับบ้านเร็วกว่าปกติเพื่อเซอร์ไพรส์ภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์… แต่ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ฉันกลับเห็นเธอกำลังคุกเข่าถูพื้นต่อหน้าคนรับใช้… และเหตุผลนั้นทำให้หัวใจของฉันแทบแตกสลาย
ผมชื่อมาร์โก เป็น CEO ของบริษัทตัวเอง ผมทุ่มเททุกอย่างเพื่อภรรยาของผม “เอเลน่า” ที่กำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกของเราได้แปดเดือนแล้ว
เพราะวันนั้นเป็นวันครบรอบแต่งงานของเรา ผมจึงตั้งใจกลับบ้านเร็ว ตอนบ่ายสาม พร้อมช่อดอกไม้และชีสเค้กชิ้นโปรดของเธอ ผมอยากทำให้เธอประหลาดใจ
แต่ทันทีที่รถเข้ามาในบ้าน ผมกลับรู้สึกแปลก ๆ
ทั้งบ้านเงียบผิดปกติ
ผมค่อย ๆ เปิดประตูหลักอย่างเบามือ เพราะอยากให้เอเลน่าตกใจเล่น
แต่คนที่ตกใจกลับเป็นผมเอง
เค้กในมือหล่นลงพื้นทันที
กลางห้องนั่งเล่นบนพื้นหินอ่อนของบ้าน ผมเห็นเอเลน่า
ท้องของเธอใหญ่จนขยับลำบาก แต่เธอกลับคุกเข่าอยู่บนพื้น มือหนึ่งถือผ้า อีกมือจับถังน้ำ เธอกำลังขัดพื้นอย่างหนัก ร่างกายเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ และร้องไห้ไม่หยุด
รอบตัวเธอ คนรับใช้สามคนของบ้านยืนก้มหน้า น้ำตาคลอเบ้า แต่ไม่มีใครกล้าช่วย ได้แต่ยืนมองเอเลน่าอย่างสงสาร
ส่วนบนโซฟา?
แม่ของผม “โดญ่า มิแรนดา” นั่งไขว่ห้างอย่างสบาย จิบชา พร้อมเลิกคิ้วสูงด้วยสีหน้าเย็นชา
“รีบหน่อยสิ เอเลน่า!” แม่ของผมตะโกน “ตรงมุมนั้นยังสกปรกอยู่เลย! อย่าคิดนะว่าพอท้องแล้วจะกลายเป็นคุณนายตัวจริง จำไว้นะ เธอมาจากครอบครัวยากจน งานบ้านแบบนี้เธอถนัดอยู่แล้ว อย่ามาทำสำอาง!”
“คุณแม่คะ…” เอเลน่าสะอื้น มือกุมเอว “หนูปวดท้อง… หนูเวียนหัว…”
“ฉันไม่สน! ห้ามหยุดจนกว่าพื้นจะเงาวับ! แล้วพวกเธอด้วย” แม่ของผมหันไปตวาดคนรับใช้ “ถ้าใครกล้าช่วยเธอ ฉันไล่ออกหมด!”
ทั้งร่างของผมเย็นเฉียบ
แม่ของผม…
ผู้หญิงที่ผมคิดมาตลอดว่ารักภรรยาของผมเหมือนลูกแท้ ๆ…
กลับปฏิบัติกับเธอเหมือนทาสในบ้านของผมเอง เวลาที่ผมไม่อยู่?
ความโกรธแค้นปะทุขึ้นในอกจนร่างของผมสั่นสะท้าน ผมก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่นดังก้าวของปีศาจ เสียงฝีเท้าของผมทำให้ทุกคนในห้องหันมามอง
“มาร์โก?!” แม่ของผมอุทาน สีหน้าเย่อหยิ่งเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกในพริบตา
ผมไม่สนใจแม่ด้วยซ้ำ ผมพุ่งตัวลงไปคุกเข่าเคียงข้างเอเลน่าทันที โยนผ้าถูพื้นทิ้งอย่างไม่ใยดี แล้วประคองร่างที่สั่นเทาของภรรยาเข้ามาสวมกอดไว้แน่น
“เอเลน่า… ผมขอโทษ ผมขอโทษที่ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้” ผมสะอื้นไห้ด้วยความเจ็บปวดเมื่อสัมผัสได้ถึงตัวที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ ของเธอ
“มาร์โก…” เอเลน่าซบหน้าลงกับอกของผม เธอกลั้นขืนความเจ็บปวดและร้องไห้ออกมาจนตัวโยน “หนูปวดท้อง… ปวดเหลือเกินค่ะ…”
ในวินาทีนั้นเอง ผมสังเกตเห็นว่าชุดคลุมท้องสีอ่อนของเธอมีรอยเลือดซึมออกมาเล็กน้อย!
หัวใจของผมแทบหยุดเต้น ความกลัวแล่นริ้วจับขั้วหัวใจ ลูกของผม… ภรรยาของผม!
ผมช้อนร่างของเอเลน่าขึ้นแนบอุ้มอย่างระมัดระวังที่สุด ท่ามกลางเสียงตื่นตกใจของคนรับใช้ที่รีบเข้ามาช่วยเปิดประตูรถให้ ผมหันไปหาแม่ของผมด้วยสายตาที่เย็นชาและเด็ดขาดที่สุดในชีวิต สายตาที่แม่ไม่เคยเห็นจากลูกชายคนนี้มาก่อน
“ถ้าเอเลน่ากับลูกในท้องเป็นอะไรไป แม้แต่ความเป็นแม่… ก็ช่วยอะไรแม่ไม่ได้” ผมเค้นเสียงรอดไรฟัน “และตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป แม่หมดสิทธิ์ที่จะก้าวเท้าเข้ามาในบ้านของผมอีก!”
“มาร์โก! นี่แกกล้าไล่แม่แท้ ๆ เพราะผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าคนนี้เหรอ?!” แม่ตะโกนไล่หลังอย่างบ้าคลั่ง
แต่ผมไม่หันกลับไปมองอีกเลย
สองสัปดาห์ต่อมา
ที่หน้าห้องพักฟื้นในโรงพยาบาลเอกชนอันเงียบสงบ
ปาฏิหาริย์ยังมีจริง เอเลน่าถึงมือหมอทันเวลา หมอสามารถยับยั้งการคลอดก่อนกำหนดไว้ได้สำเร็จ และสั่งให้เธอพักผ่อนอย่างเด็ดขาดจนกว่าจะครบกำหนดคลอดในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า
ผมเดินเข้าไปในห้องพักฟื้น ถือช่อดอกไม้สดใสและชีสเค้กชิ้นโปรดที่เธออยากกินในวันนั้น เอเลน่านอนอยู่บนเตียง ใบหน้าของเธอเริ่มมีเลือดฝาดและมีรอยยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นผม
ผมวางของลง ลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียง แล้วกุมมือเธอขึ้นมาจูบเบา ๆ
“ที่รัก… ผมจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะ” ผมบอกเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ผมให้ทนายเปลี่ยนระบบรักษาความปลอดภัยของบ้านเราทั้งหมด และสั่งห้ามไม่ให้แม่เข้าใกล้คุณหรือลูกอีกเด็ดขาด ส่วนคนรับใช้ทั้งสามคน ผมขึ้นเงินเดือนให้พวกเขาที่คอยเป็นพยานและช่วยเหลือคุณหลังจากนั้น”
เอเลน่าบีบมือผมเบา ๆ น้ำตาคลอด้วยความโล่งอก “หนูขอโทษนะมาร์โก… หนูไม่อยากให้คุณต้องทะเลาะกับคุณแม่ แต่หนูกลัว… กลัวว่าถ้าหนูขัดใจท่าน ท่านจะหาทางบีบให้เราหย่ากัน แล้วพรากลูกไปจากหนู”
“ไม่มีใครพรากคุณไปจากผมได้ เอเลน่า” ผมเช็ดน้ำตาให้เธออย่างทะนุถนอม “เงินทองหรือชาติตระกูลที่แม่ยึดติด มันไม่มีค่าอะไรเลยเมื่อเทียบกับคุณและลูก คุณคือหัวใจของผม และจากนี้ไป หน้าที่เดียวของผมคือปกป้องหัวใจของผมด้วยชีวิตทั้งหมดที่ผมมี”
เอเลน่ายิ้มออกมาทั้งน้ำตา ความกลัวที่เคยเกาะกุมจิตใจมาตลอดหลายเดือนละลายหายไปจนหมดสิ้น ในความโชคร้ายวันนั้น ทำให้เธอได้รู้ว่า… ผู้ชายที่เธอนอนเคียงข้างทุกคืน คืออัศวินที่พร้อมจะปกป้องเธอจากคนทั้งโลก แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นแม่ของเขาเองก็ตาม