ภรรยาทนายความของฉันบอกว่าจะไป “งานประชุมกฎหมาย” ที่เกาะโบราเคย์ แต่เมื่อฉันได้รับแจ้งเตือนจากธนาคารว่ามีการใช้จ่าย 3,000,000 บาท สำหรับแพ็กเกจงานแต่งงานที่รีสอร์ตเดียวกัน ฉันจึงตามไป… และพบว่าเขากำลังเข้าพิธีแต่งงานกับเพื่อนสนิทของฉันเอง
ภรรยาที่สมบูรณ์แบบแต่จอมปลอม
ฉันชื่อ “พิมพ์ชนก” อายุยี่สิบแปดปี ฉันแต่งงานกับ “ธีรภัทร” มาเจ็ดปีแล้ว เขาเป็นทนายความรูปหล่อ มีชื่อเสียง และประสบความสำเร็จ ทำงานอยู่ในบริษัทกฎหมายชื่อดังในกรุงเทพฯ ฉันเป็นคนจ่ายค่าเล่าเรียนให้เขาตลอดช่วงเรียนกฎหมาย โดยทำงานพาร์ตไทม์ถึงสองงาน พอเขาสอบเนติบัณฑิตผ่าน เขาก็สัญญาว่าจะตอบแทนฉัน ในสายตาของทุกคน เราคือคู่สามีภรรยาที่เพอร์เฟกต์
และยังมี “ศศิธร” เพื่อนสนิทของฉัน เรารู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย เธอมักจะมาทานข้าวที่บ้านฉันบ่อย ๆ ฉันเคยคิดว่าเธอก็เป็นเหมือนคนในครอบครัวของธีรภัทรเช่นกัน
วันหนึ่ง ธีรภัทรกำลังเก็บกระเป๋า เขาสวมสูทผ้าลินินราคาแพง
“ที่รัก ผมต้องไปประชุมกฎหมายสามวันที่ Aura Beach Resort ที่โบราเคย์นะ” เขาบอกพร้อมจูบหน้าผากฉัน “งานนี้สำคัญมาก ถ้าผมทำได้ดี ผมจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็น Senior Partner พักผ่อนอยู่บ้านนะ ผมรักคุณ”
“ฉันก็รักคุณ ตั้งใจทำงานนะ” ฉันตอบพร้อมรอยยิ้ม
หลังจากเขาออกไป ฉันส่งข้อความหาศศิธรเพื่อชวนไปดื่มกาแฟและทำสปา แต่เธอตอบกลับว่า
“ขอโทษนะจ๊ะ ตอนนี้ฉันออกไปต่างจังหวัดกับลูกค้าคนพิเศษ ไว้เจอกันอาทิตย์หน้า รักนะ!”
ฉันไม่ได้สงสัยอะไรเลย จนกระทั่งเวลาประมาณบ่ายสาม โทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น
ใบเสร็จแห่งการทรยศ
ข้อความจากธนาคารทำให้โลกของฉันหยุดหมุน
ALERT: บัตรเครดิตแพลทินัมของคุณ หมายเลขลงท้าย 8802 ถูกเรียกเก็บเงิน 3,000,000 บาท ที่ AURA BEACH RESORT สำหรับ “Grand Beach Wedding Package”
ฉันขมวดคิ้ว บัตรใบนั้นคือบัตรเสริมที่ฉันให้ธีรภัทรใช้สำหรับ “ค่าใช้จ่ายทางธุรกิจ” แพ็กเกจแต่งงานเหรอ?! สามล้านบาท?!
สิ่งที่ธีรภัทรไม่รู้ก็คือ บริษัทกฎหมายที่เขาทำงานอยู่นั้น แท้จริงแล้วเป็นของพ่อผู้ล่วงลับของฉัน ฉันเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เพียงคนเดียว แต่เลือกจะปิดบังตัวตนและแกล้งทำเป็นแม่บ้านธรรมดา เพื่อไม่ให้เขารู้สึกด้อยค่า แม้แต่ Aura Beach Resort ที่โบราเคย์ ก็เป็นหนึ่งในทรัพย์สินของบริษัทฉันเช่นกัน
ฉันจึงขึ้นเครื่องบินส่วนตัวของครอบครัว บินไปยังโบราเคย์โดยไม่ลังเล
เมื่อไปถึงรีสอร์ต ฉันไม่ได้แสดงตัวกับพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ ฉันเดินตรงไปยังสถานที่จัดงานริมชายหาดทรายขาวส่วนตัวของโรงแรมอย่างเงียบ ๆ
ฉันแอบมองจากด้านหลังต้นปาล์มสูงใหญ่… และภาพที่เห็นตรงหน้าก็เหมือนมีดที่แทงเข้ากลางอกของฉัน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า…
ท่ามกลางเสียงคลื่นกระทบฝั่งและดนตรีแจ๊สฟังสบาย บรรยากาศงานแต่งงานริมหาดช่างดูหรูหราสมราคา 3,000,000 บาทที่จ่ายไป ธีรภัทรในชุดสูทสีขาวสะอาดตากำลังกุมมือศศิธรที่อยู่ในชุดเจ้าสาวลูกไม้ฝรั่งเศสราคาแพง ทั้งคู่กำลังแลกเปลี่ยนคำสาบานด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก… รักที่สร้างขึ้นบนความเหนื่อยยากและการหลอกลวงฉันมาตลอดเจ็ดปี
ฉันเดินออกมาจากหลังต้นปาล์ม ก้าวเท้าช้า ๆ เข้าไปในพื้นที่จัดงาน พนักงานรักษาความปลอดภัยพยายามจะเข้ามาขวาง แต่พอเห็นสร้อยข้อมือตราสัญลักษณ์เฉพาะของเจ้าของรีสอร์ต พวกเขาก็รีบก้มศีรษะและถอยฉากออกไปทันที
เสียงดนตรีเริ่มเพี้ยนและเงียบลงเมื่อแขกเหรื่อเริ่มสังเกตเห็นผู้หญิงในชุดลำลองธรรมดาที่เดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าแท่นพิธี
“ธีรภัทร… งานประชุมกฎหมายของคุณดู ‘โรแมนติก’ กว่าที่ฉันคิดนะ” ฉันเอ่ยเสียงเรียบ แต่ดังก้องไปทั่วบริเวณ
ธีรภัทรหน้าซีดเผือดเหมือนเห็นผี ส่วนศศิธรแทบจะทำช่อดอกไม้ร่วงจากมือ “พิมพ์! คุณ… คุณมาที่นี่ได้ยังไง?”
“ฉันมาดูว่าเงินสามล้านบาทของฉัน ถูกเอามาใช้เนรมิตความสุขบนความทุกข์ของฉันได้สวยงามแค่ไหน” ฉันปรายตาไปมองศศิธร “และมาดูว่า ‘ลูกค้าคนพิเศษ’ ของเพื่อนรัก จะเป็นสามีของฉันเอง”
“พิมพ์ ฟังผมก่อนนะ…” ธีรภัทรพยายามจะเดินเข้ามาหา แต่ฉันชูมือขึ้นห้าม
“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ธีรภัทร ในฐานะที่คุณเป็นทนาย คุณน่าจะรู้ดีว่าการ ‘ยักยอกทรัพย์’ และ ‘ล่วงละเมิดสัญญาสมรส’ มีผลตามกฎหมายยังไง” ฉันเว้นจังหวะพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “อ้อ… แล้วมีอีกเรื่องที่ทนายผู้ทะเยอทะยานอย่างคุณควรรู้ไว้ก่อนจะฝันถึงตำแหน่ง Senior Partner”
ฉันจ้องลึกเข้าไปในตาของเขาด้วยความสมเพช
“บริษัทที่คุณทำงานอยู่… รวมถึงรีสอร์ตที่คุณกำลังยืนเหยียบอยู่นี้ ทั้งหมดเป็นของฉัน ฉันสั่งระงับตำแหน่งของคุณ และยกเลิกเครดิตทุกอย่างในชื่อคุณตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป”
เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบข้าง ศศิธรร้องกรี๊ดออกมาเมื่อรู้ว่าเจ้าชายในฝันของเธอกำลังจะกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวในพริบตา ธีรภัทรทรุดตัวลงกับพื้นทราย พยายามจะอ้อนวอนขอโอกาส
“พิมพ์! ผมทำไปเพราะ…”
“เพราะคุณมันโลภและเนรคุณ” ฉันตัดบท “พรุ่งนี้เช้าจะมีหมายศาลไปวางที่หน้าห้องพัก และจำไว้ว่า… แม้แต่สูทราคาแพงที่ตัวคุณใส่ ก็ซื้อมาจากหยาดเหงื่อของฉัน ถอดมันทิ้งไว้ที่นี่ซะ เพราะคนอย่างคุณไม่คู่ควรกับอะไรที่เป็นของฉันแม้แต่ชิ้นเดียว”
ฉันหมุนตัวเดินกลับออกมาอย่างสง่างาม ทิ้งอดีตสามีและเพื่อนทรยศไว้กับงานแต่งงานที่พังพินาศบนชายหาดที่พวกเขาไม่มีปัญญาแม้แต่จะจ่ายค่าเช่า หลังจากนี้ชีวิตของพิมพ์ชนกจะไม่มีคำว่า ‘ยอม’ อีกต่อไป ความรักที่แสนดีสิ้นสุดลงแล้ว… เหลือไว้เพียงเจ้าของอาณาจักรที่พร้อมจะทำลายทุกคนที่กล้ามาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอ