ทุกค่ำคืน สามีของฉันจะพาลูกชายวัยห้าขวบของเราออกไปเดินเล่น ฉันเคยคิดว่านั่นเป็นช่วงเวลาหวานๆ ของพ่อลูก แต่คืนหนึ่ง เมื่อฉันแอบตามพวกเขาไป สิ่งที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้หัวใจของฉันแตกสลาย และจุดประกายการแก้แค้นที่ร้ายแรงถึงชีวิต
พิธีกรรมทุกค่ำคืน
ฉันชื่อคลารา อายุสามสิบปี ในฐานะซีอีโอของบริษัทใหญ่ที่ฉันสืบทอดมาจากพ่อ ฉันมักจะยุ่งอยู่เสมอ แต่ฉันก็ยังพยายามหาเวลาให้สามีของฉัน มาร์โก และลูกชายคนเดียวของเรา ลูคัส
ช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา มาร์โกเปลี่ยนไป เขากลายเป็นคนอ่อนโยนมาก และมักจะอาสาพาลูคัสเข้านอนเอง ทุกคืนเวลาแปดโมง เขาจะพาลูคัสขึ้นรถ
“ที่รัก ผมจะพาลูคัสไปเดินเล่นที่สวน สูดอากาศบริสุทธิ์หน่อย แล้วก็ให้เราสองพ่อลูกได้ใช้เวลาด้วยกัน คุณพักผ่อนเถอะ กินวิตามินนี่ด้วยนะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมยื่นแก้วน้ำและยาเม็ดสีขาวให้ฉันทุกคืน
ทุกครั้งที่ฉันกิน “วิตามิน” นั้น ฉันจะรู้สึกง่วงและเวียนหัวอย่างมาก และมักจะตื่นขึ้นมาอีกทีตอนเช้า โดยไม่รู้เลยว่าพวกเขากลับมาตอนไหน
แต่คืนหนึ่ง ฉันไม่ได้กินยาเม็ดนั้น ฉันแอบทิ้งมันลงถังขยะอย่างเงียบๆ
เมื่อรถของมาร์โกออกไปแล้ว ฉันสังเกตว่าเขาลืมแล็ปท็อปไว้บนโต๊ะ และมันยังเปิดอยู่ เมื่อฉันแอบดู ฉันเห็นข้อความแชตจากชื่อที่คุ้นเคย—สเตลลา เลขานุการของฉันเอง
ข้อความ: “ที่รัก ลูคัสมาถึงแล้วหรือยัง ฉันคิดถึงลูกของเรามาก รีบมาเร็วๆ นะ”
ร่างกายของฉันเย็นเฉียบทันที ลูกของเรา?!
การตามล่าในความมืด
ฉันไม่ลังเลเลย ฉันใส่แจ็กเก็ตสีดำ แล้วขึ้นรถอีกคันของฉัน ฉันแอบติดตามรถของมาร์โกผ่าน GPS ในโทรศัพท์มือถือ
พวกเขาไม่ได้ไปสวนสาธารณะ มาร์โกขับรถไปยังหมู่บ้านหรูราคาแพงแห่งหนึ่งในอาลาบัง รถของเขาจอดหน้าคฤหาสน์ขนาดใหญ่
ฉันลงจากรถอย่างเงียบๆ และแอบซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่หน้าประตูรั้ว ฉันมองผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของคฤหาสน์ ภาพที่เห็นตรงหน้าราวกับมีดคมแทงทะลุหัวใจฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในห้องนั่งเล่นกว้างใหญ่ ฉันเห็นมาร์โก สามีของฉัน กำลังกอดและจูบสเตลลาอย่างแนบแน่น!
และสิ่งที่ทำให้เจ็บปวดยิ่งกว่า? ลูกชายผู้ไร้เดียงสาของฉัน ลูคัส กำลังเล่นกับสเตลลาด้วยความสุข
“ผมรักคุณนะ แม่สเตลลา” ลูคัสพูดอย่างไร้เดียงสา พร้อมยื่นภาพวาดให้เธอ
“แม่ก็รักหนูนะลูก” สเตลลายิ้ม แล้วหอมแก้มลูคัส ก่อนจะหันไปหามาร์โก
“ที่รัก เราจะต้องหลบๆ ซ่อนๆ ไปอีกนานแค่ไหน ฉันอยากอยู่กับคุณและลูคัสทุกวันแล้ว ฉันไม่อยากเป็นแค่เมียน้อยอีกต่อไป!”
มาร์โกหัวเราะอย่างดูถูก และโอบไหล่เธอไว้
“อดทนอีกนิดนะที่รัก ‘วิตามิน’ ที่ผมให้คลารากินทุกคืน จริงๆ แล้วคือยากล่อมประสาทแรงๆ กับยาที่ทำลายระบบประสาท ผมซื้อมาจากตลาดมืด สมองของเธอกำลังค่อยๆ เสื่อมลง คณะกรรมการบริษัทก็เริ่มสังเกตแล้วว่าเธอเหม่อลอยและขี้ลืม”
ดวงตาของฉันเบิกกว้าง ยาที่ผู้ชายที่ฉันฝากชีวิตไว้ด้วยให้ฉันกิน กลับเป็นพิษที่ค่อยๆ ฆ่าสติของฉัน?!
“สัปดาห์หน้า” มาร์โกพูดต่อ พร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย “ผมจะให้ศาลตัดสินว่าคลารา ‘ไม่สมประกอบทางจิต’ ในฐานะสามี ผมจะได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูคัสเต็มตัว และควบคุมบริษัทมูลค่าหลายพันล้านของเธอทั้งหมด ผมจะส่งเธอไปโรงพยาบาลจิตเวช แล้วปล่อยให้เธอเน่าอยู่ที่นั่น จากนั้นเราก็จะแต่งงานกัน และสร้างครอบครัวของเรากับลูคัส”
น้ำตาของฉันเหือดแห้งไปในทันที ความเจ็บปวดถูกแทนที่ด้วยความแค้นที่เยือกเย็นราวกับน้ำแข็ง ฉันถอยออกมาอย่างเงียบเชียบ มาร์โกคิดว่าฉันเป็นหงส์ในกรงที่กำลังจะสิ้นฤทธิ์ แต่เขาลืมไปว่าฉันคือซีอีโอที่สร้างอาณาจักรนี้ขึ้นมาด้วยสมองและหัวโขนที่พ่อฉันทิ้งไว้ให้
ฉันกลับมาที่บ้านก่อนพวกเขาเพียงสิบนาที แสร้งทำเป็นหลับสนิทอยู่บนเตียง เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันเริ่ม “เกม” ของฉันทันที
ฉันไม่ได้ไปทำงาน แต่ฉันไปพบ ดร.ธีรเดช เพื่อนสนิทของพ่อที่เป็นเจ้าของแล็บตรวจเลือดส่วนตัว ผลตรวจยืนยันว่าในร่างกายของฉันมีสารตกค้างจากยากล่อมประสาทประเภททำลายเซลล์สมองจริง ฉันให้เขาเก็บหลักฐานนี้ไว้เป็นความลับที่สุด
จากนั้น ฉันจ้างทีมนักสืบมือหนึ่งเพื่อเก็บหลักฐานความสัมพันธ์ของมาร์โกและสเตลลา รวมถึงเอกสารการซื้อยาจากตลาดมืดที่เขาย่ามใจทิ้งร่องรอยไว้ในบัญชีลับ
วันพิพากษา
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา มาร์โกจัดฉากเรียกประชุมคณะกรรมการบริษัทนัดพิเศษ โดยอ้างว่าเพื่อพิจารณาสุขภาพของฉันและเสนอชื่อเขาเป็นผู้รักษาการแทน เขายิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยนหน้าห้องประชุม “ทำตัวตามสบายนะที่รัก ทุกอย่างจะเรียบร้อย”
เมื่อการประชุมเริ่มขึ้น มาร์โกเริ่มร่ายยาวถึงอาการ “ป่วย” ของฉัน และยื่นเอกสารทางการแพทย์ปลอมต่อหน้าคณะกรรมการ สเตลลายืนอยู่ข้างๆ เขา แสร้งทำเป็นปาดน้ำตาด้วยความสงสารฉัน
“น่าเสียดายนะคะที่ท่านประธานต้องมาเป็นแบบนี้” สเตลลาพึมพำ
ฉันลุกขึ้นยืนช้าๆ รอยยิ้มที่มาร์โกคิดว่าคือความเลื่อนลอย กลับกลายเป็นรอยยิ้มของผู้ชนะ “ฉันเห็นด้วยค่ะมาร์โก… ที่ว่าจะมีคน ‘ไม่สมประกอบ’ ต้องไปอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช แต่นั่นไม่ใช่ฉัน”
ฉันกดรีโมตคอนโทรล จอภาพขนาดใหญ่ที่มาร์โกเตรียมไว้โชว์กราฟการเงิน กลับกลายเป็นคลิปวิดีโอที่เขากับสเตลลาพลอดรักกันในคฤหาสน์ที่อาลาบัง ตามด้วยบันทึกเสียงที่เขาพูดเรื่องการวางยาฉัน และหลักฐานการโอนเงินบริษัทไปซื้อคฤหาสน์หลังนั้นในชื่อของสเตลลา
ใบหน้าของมาร์โกถอดสีจนกลายเป็นสีเทา สเตลลาพยายามจะวิ่งหนีออกจากห้อง แต่ตำรวจที่ฉันเตรียมไว้รออยู่หน้าประตูแล้ว
การแก้แค้นที่ร้ายแรงถึงชีวิต
“คุณวางยาผม!” มาร์โกตะโกนอย่างบ้าคลั่งเมื่อเขารู้ตัวว่าถูกต้อนจนมุม
“เปล่าเลยมาร์โก…” ฉันเดินเข้าไปกระซิบข้างหูเขา “ฉันแค่สลับวิตามินในขวดของฉัน กับ ‘วิตามิน’ ในกระปุกอาหารเสริมที่คุณกินทุกเช้ามาตลอดเจ็ดวันหลังต่างหากล่ะ”
ดวงตาของมาร์โกเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว เขาเริ่มรู้สึกว่ามือของเขาเริ่มสั่นเทาและควบคุมไม่ได้ ยาที่เขาคิดจะใช้ทำลายฉัน บัดนี้มันเข้าไปอยู่ในกระแสเลือดของเขาเองในปริมาณที่เข้มข้นกว่า
มาร์โกและสเตลลาถูกลากตัวออกไปในข้อหาพยายามฆ่า ฉ้อโกง และยักยอกทรัพย์ ส่วนมาร์โกนั้น สภาพจิตใจและสมองของเขาจะค่อยๆ เสื่อมถอยลงในคุก จนเขาจะไม่เหลือสติปัญญาพอจะจำได้ว่าเขาเคยเป็นใคร
ฉันเดินกลับไปที่รถ ที่นั่นมีลูคัสนั่งรออยู่พร้อมกับพี่เลี้ยงคนใหม่ที่ฉันไว้ใจ “คุณแม่ครับ พ่อไปไหน?” ลูกชายถาม
ฉันลูบหัวเขาเบาๆ “พ่อไปพักผ่อนนานหน่อยครับลูก ต่อไปนี้จะมีแค่เรา… และไม่มีใครจะทำร้ายเราได้อีก”
ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างรถ คฤหาสน์หลังงามและชื่อเสียงของมาร์โกพังทลายลงในพริบตา นี่ไม่ใช่แค่การทวงคืนบริษัท แต่มันคือการกำจัดขยะที่คิดจะมาพรากทุกอย่างไปจากฉัน ฉันคือคนคุมเกมนี้ตั้งแต่ต้น และฉันชนะ