—
ความเชื่อที่มีมูลค่าหลายพันล้าน
ชื่อของฉันคือ อาร์กา ซีอีโอของบริษัทเทคโนโลยีรายใหญ่ในจาการ์ตา เพราะงาน ฉันต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อยครั้ง แต่ตอนที่ภรรยาของฉันท้อง ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะให้ชีวิตที่ดีที่สุดแก่เธอ เหมือนราชินี
นาดิราเป็นผู้หญิงธรรมดา เป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีครอบครัวอื่นนอกจากฉัน
เมื่อเธอคลอดลูกคนแรกของเรา “อาลิฟ” ฉันต้องบินไปยุโรปเพื่อโปรเจกต์สำคัญเป็นเวลา 6 เดือน ฉันไม่อยากทิ้งเธอไว้คนเดียว จึงขอให้แม่ของฉัน “คุณแม่รัตนา” มาอยู่ดูแลเธอที่บ้านชั่วคราว
“ไม่ต้องห่วงนะอาร์กา” แม่พูดเบา ๆ ที่สนามบิน “แม่จะดูนาดิราเหมือนลูกแท้ ๆ เอง”
เพื่อให้ทุกอย่างดีที่สุด ฉันโอนเงิน **1.5 พันล้านรูเปียห์ต่อเดือน (≈ 3.3 ล้านบาทไทย)** ไปให้แม่ของฉัน พร้อมสั่งชัดเจนว่า
* จ้างพยาบาลส่วนตัว 2 คน
* มีหมอเด็กประจำบ้าน
* จ้างเชฟส่วนตัวทำอาหารบำรุงสำหรับนาดิรา
ฉันมั่นใจ… และไว้ใจครอบครัวตัวเองที่สุด
แต่ฉันไม่รู้เลยว่า เงินทั้งหมดนั้น… กำลังถูกใช้เพื่อสร้าง “นรก” ให้กับคนที่ฉันรัก
—
## ความเงียบที่น่ากลัว
โครงการในยุโรปเสร็จเร็วกว่ากำหนด 2 เดือน ฉันไม่ได้บอกใคร เพราะอยากเซอร์ไพรส์
เมื่อถึงบ้าน ฉันรู้สึกทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ไม่มี รปภ. ต้อนรับ
ไม่มีรถพยาบาลหรือพยาบาลอยู่เลย
แอร์ในบ้านถูกปิด บ้านร้อนอบอ้าว
“นาดิรา? แม่?” ฉันเรียก แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ
เมื่อฉันเปิดประตูห้องนอน สิ่งที่เห็นทำให้ฉันช็อก—
ภรรยาของฉันไม่อยู่
แต่เตียงกลับถูกรื้อ และห้องนั้นถูกยึดโดยน้องสาวของฉัน “วาเนีย”
เต็มไปด้วยถุงช้อปแบรนด์เนม Gucci, Prada, Louis Vuitton
หัวใจฉันเริ่มเต้นแรง
ฉันรีบลงไปชั้นล่าง เดินไปยังห้องครัวหลังบ้าน
ก่อนจะเปิดประตู ฉันได้ยินเสียงไอเบา ๆ… และเสียงสะอื้น
—
## ใบหน้าจากนรก
ฉันค่อย ๆ มองผ่านช่องประตู…
และสิ่งที่เห็นทำให้ฉันแทบหยุดหายใจ
ของขวัญทั้งหมดหล่นจากมือฉันทันที
ตรงนั้น… คือ นาดิรา
ภรรยาของฉันที่เคยสวยและแข็งแรง ตอนนี้เหลือเพียงร่างผอมแห้งจนเหมือนหนังหุ้มกระดูก
เธอนั่งอยู่บนพื้นครัวที่เย็นและสกปรก ใส่เพียงชุดนอนเก่าที่ขาดวิ่น…
—
## PART 2 (ต่อในคอมเมนต์)
เสียงของฉันสั่นเมื่อเอ่ยชื่อเธอ
“นาดิรา…”
เธอเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ดวงตาว่างเปล่าเหมือนคนหมดแรงจะมีชีวิตอยู่ต่อ
“อาร์กา… คุณกลับมาแล้วเหรอ…” เธอพูดเสียงแผ่ว
ฉันรีบวิ่งเข้าไปประคองเธอ แต่ร่างเธอเบาจนแทบจะพังในมือฉัน
“เกิดอะไรขึ้นที่นี่… แม่ผมอยู่ไหน? พยาบาลอยู่ไหน? เงินทั้งหมดมันหายไปไหน?”
นาดิราหลับตา น้ำตาไหลช้า ๆ
“ฉัน…ไม่ได้กินอาหารดี ๆ มาหลายเดือนแล้ว… เขาบอกว่าไม่จำเป็นต้องใช้ของแพงกับฉัน…”
คำพูดนั้นทำให้เลือดในตัวฉันเย็นเฉียบ
ทันใดนั้น เสียงรองเท้าส้นสูงดังมาจากด้านหลัง
“โอ้ กลับมาเร็วจังเลยนะ พี่ชาย”
วาเนีย… น้องสาวของฉัน เดินลงมาพร้อมรอยยิ้มเหมือนทุกอย่างปกติ
มือของฉันกำแน่น
“เงิน 1.5 พันล้านต่อเดือน… ไปอยู่ที่ไหน?”
เธอยิ้มบาง ๆ ก่อนตอบประโยคที่ทำให้โลกทั้งใบของฉันพังลง
“ก็ใช้ตามที่ควรใช้น่ะสิ… กับคนที่ ‘สำคัญกว่า’ ไง”
“คนที่สำคัญกว่างั้นเหรอ…?” ฉันเน้นเสียงต่ำ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความโกรธที่แทบจะระเบิดออกมา วาเนียไม่เพียงไม่สะทกสะท้าน แต่เธอยังยักไหล่พลางโบกมือไล่นาดิราเหมือนไล่สิ่งของสกปรก
“ก็ใช่ น่ะสิพี่อาร์กา พี่โง่หรือเปล่าที่ส่งเงินเดือนละพันกว่าล้านรูเปียห์ให้นังเด็กกำพร้าไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนี้เสวยสุข? แม่เลยเอาเงินทั้งหมดไปซื้อบ้านหลังใหม่ให้ฉัน แล้วก็เอาไปลงทุนในบริษัทของคู่หมั้นฉันนู่น! ส่วนนังนี่… แค่เศษข้าวบูดกับก้างปลาก็หรูเกินไปสำหรับมันแล้ว!”
คำพูดไร้มนุษยธรรมของน้องสาวแท้ๆ ทำให้ฉันแทบหน้ามืด แต่สิ่งที่ทำให้นรกในใจของฉันลุกโชนยิ่งกว่าเดิมคือความคิดหนึ่งที่แล่นเข้ามาในสมอง
“แล้วอาลิฟล่ะ… ลูกชายของฉันอยู่ไหน?!” ฉันตะโกนลั่น เสียงดังก้องไปทั่วบ้านจนวาเนียสะดุ้ง
นาดิราที่สะอื้นอยู่บนพื้นรีบคว้าขากางเกงของฉันไว้ทันที ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัวขั้นสุด “อาร์กา… ช่วยลูกด้วย… พวกเขาเอาอาลิฟไป… พวกเขาเอาลูกของเราไปซ่อนไว้!”
วินาทีนั้น ประตูหน้าบ้านถูกเปิดออก พร้อมกับร่างของคุณแม่รัตนาที่เดินถือกระเป๋าแบรนด์เนมหรูหราเข้ามา เมื่อท่านเห็นฉัน ยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มก็ซีดเผือดลงทันที แต่เพียงครู่เดียว ท่านก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“อาร์กา แกจะเสียงดังทำไม? แม่ทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อครอบครัวของเรานะ” แม่พูดพลางเดินเข้ามาหา “นังนี่มันเลี้ยงลูกไม่เป็นหรอก แม่เลยเอาอาลิฟไปให้บ้านคู่หมั้นของวาเนียเลี้ยง เพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนในการเซ็นสัญญาธุรกิจพันล้าน แกควรจะขอบคุณแม่ด้วยซ้ำที่ใช้อาลิฟให้เป็นประโยชน์กับตระกูลเรา!”
นี่มันไม่ใช่แค่การโกงเงิน… แต่มันคือการค้ามนุษย์และการทรมาน! ครอบครัวที่ฉันไว้ใจที่สุด ขโมยเงินของฉัน ทรมานภรรยาของฉันจนปางตาย และยังกล้าเอาลูกชายแรกเกิดของฉันไปเป็น “หลักประกัน” ในการทำธุรกิจของพวกมัน!
ความรักและความเคารพทั้งหมดที่ฉันเคยมีให้ผู้หญิงสองคนนี้มลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความเกลียดชักและความเดือดดาล
“พวกเธอ… เตรียมตัวลงนรกได้เลย” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิท แต่แฝงไปด้วยความน่าสะพรึงกลัว
ฉันไม่ได้ทุบตีหรือโวยวายให้เสียเวลา ฉันอุ้มร่างอันผอมแห้งของนาดิราขึ้นแนบอก พาเธอเดินผ่านหน้าแม่และน้องสาวออกไปที่รถทันที ฉันส่งเธอเข้าโรงพยาบาลที่ดียอดเยี่ยมที่สุด และสั่งระดมบอดี้การ์ดส่วนตัวกว่า 30 คนให้คุ้มกันเธอตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
หลังจากนั้น มหากาพย์การแก้แค้นของฉันก็เริ่มต้นขึ้น
ภายในเวลาเพียง 2 ชั่วโมง ฉันใช้ความทรงอิทธิพลในฐานะซีอีโอบริษัทเทคโนโลยีรายใหญ่ สั่งระงับบัญชีธนาคารทั้งหมดที่ฉันเคยโอนเงินให้แม่ และยื่นหลักฐานการฉ้อโกงเงินรวมถึงคลิปวงจรปิดในบ้าน (ที่ฉันแอบกู้ระบบทางไกลกลับมาได้) ให้กับตำรวจสากลและกรมสอบสวนคดีพิเศษ
ไม่เพียงเท่านั้น ฉันส่งทีมกฎหมายและกองกำลังตำรวจบุกไปยังคฤหาสน์ของคู่หมั้นวาเนีย ทลายรังของพวกมันและพา “อาลิฟ” ลูกชายของฉันกลับคืนสู่อ้อมกอดได้อย่างปลอดภัย พร้อมทั้งประกาศยกเลิกและทำลายโปรเจกต์ธุรกิจทั้งหมดของบริษัทคู่หมั้นวาเนียจนมันล้มละลายภายในข้ามคืน
เช้าวันต่อมา… ข่าวหน้าหนึ่งในจาการ์ตากลายเป็นประเด็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ เมื่อคุณแม่รัตนาและวาเนียถูกตำรวจรวบตัวคาคฤหาสน์หรูหลังใหม่ในข้อหาฉ้อโกงทรัพย์สิน ทารุณกรรมมนุษย์ และสมคบคิดลักพาตัวเด็ก ทรัพย์สินแบรนด์เนม บ้าน รถ และเงินทั้งหมดที่พวกเธอโกงไปถูกยึดทรัพย์จนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่รูเปียห์เดียว
พวกเธอส่งสายตรงมาขอร้องให้ฉันถอนฟ้อง ทั้งร้องไห้ โฮและอ้างความเป็นแม่เป็นน้อง แต่ฉันตอบกลับไปเพียงประโยคเดียวผ่านทนายความ:
“ในเมื่อพวกเธอชอบให้คนอื่นกินเศษอาหาร… ก็จงไปกินข้าวแดงในคุกตลอดชีวิตที่เหลือซะ”
สามเดือนต่อมา นาดิราและอาลิฟกลับมามีสุขภาพที่แข็งแรงและรอยยิ้มที่สดใสอีกครั้ง ในห้องอาหารอันอบอุ่นของบ้านหลังใหม่ที่มีเพียงเราสามคน ฉันมองดูภรรยาและลูกชายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ฉันรู้แล้วว่า เงินพันล้านไม่มีค่าอะไรเลยหากปกป้องคนที่รักไม่ได้ และนับจากนี้ไป ฉันจะเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งที่สุดที่จะไม่มีนรกขุมไหนสามารถย่างกรายเข้ามาทำร้ายครอบครัวของฉันได้อีกตลอดกาล