เพราะแม่ของฉันป่วยง่าย
สามีของฉันจึงรีบหย่ากับฉันทันที
เขาไม่อยากเสียเงินรักษาแม่ของฉัน
แต่สิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดคือ—
มรดกที่แม่จะทิ้งไว้…มีมูลค่าถึง “ระดับล้านล้าน”
— ฟาราห์! ออกมาเดี๋ยวนี้!
ฉันเพิ่งนั่งลงในบ้านเช่าเล็ก ๆ ของแม่
ก็ต้องลุกขึ้นอีกครั้ง
อดีตสามีของฉัน…โทมัส
ตามฉันมาถึงที่บ้านเช่าเล็ก ๆ ในย่านลาดพร้าว
— เธอกำลังเล่นตลกกับฉันเหรอ? ให้ฉันมาถึงนี่ไกลขนาดนี้!
เขาตะโกน พลางเคาะประตูอย่างแรง
— เซ็นใบหย่าได้แล้ว!
ลมแรงพัดเข้ามาทันทีที่ฉันเปิดประตู
เขาโยนเอกสารใส่ฉันโดยไม่สนใจอะไร
ปากกาแทบจะกระแทกเข้าตาฉัน
ฉันถือเอกสารนั้นมาสักพักแล้ว
ตั้งใจ…จะยังไม่เซ็น
— หนู…ใครน่ะ?
แม่ของฉัน “ป้าลอร์นา” เดินออกมาอย่างช้า ๆ
มือคลำผนังไปด้วย
สายตาของแม่แย่ลงจากโรคเบาหวาน
และต้องไปฟอกไตอาทิตย์ละสองครั้ง
— นี่ไง “ข้าราชการผู้ยิ่งใหญ่”!
โทมัสพูดด้วยน้ำเสียงประชด
— ฉันไม่เหมาะจะต้องมาใช้ชีวิตกับผู้หญิงสองคนที่เป็นภาระแบบนี้!
แม่จับหน้าอกทันที
— พูดอะไรแบบนั้นล่ะลูก…
— ระวังคำพูดของนายหน่อย โทมัส!
ฉันชี้นิ้วใส่หน้าเขา
ฉันทนไม่ได้ที่เขาดูถูกแม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
— เฮ้! เอานิ้วลง!
เขาตะคอก
— ฉันสาปให้เธอเป็นหม้ายไปตลอดชีวิต!
ไม่มีผู้ชายคนไหนจะเอาผู้หญิงภาระแบบเธอหรอก!
แค่ฉันทนแต่งงานกับเธอก็บุญแค่ไหนแล้ว!
ฉันหยิบปากกา
เซ็นชื่อทันที
ฉันไม่ร้องไห้
ไม่พูดอะไรทั้งนั้น
หลังจากเขาไป
เสียงมอเตอร์ไซค์ของเขาดังก้องไปตามซอยแคบ ๆ
จนเงียบหายไปในที่สุด
— สัตว์เอ๊ย…
ฉันพึมพำเบา ๆ
กำหมัดแน่น
— หนู…ปล่อยความโกรธลงเถอะ
แม่จับมือฉัน
แม้มองไม่ชัด แต่เธอรู้ว่าดวงตาฉันเต็มไปด้วยไฟ
ฉันพูดไม่ออก
เพราะความจริงแล้ว—
สิ่งที่เจ็บที่สุด…ไม่ใช่การหย่า
แต่คือการที่เขาทิ้งฉัน
เพราะไม่อยากเสียเงินรักษาแม่ของฉัน
ไม่กี่วันต่อมา
ระหว่างที่เรากลับจากโรงพยาบาล
มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา
— พี่…อยู่ที่นี่ใช่ไหมครับ?
เสียงเขาแหบเล็กน้อย
ในมือมีถุงอาหารกับเครื่องดื่ม
— ผมชื่อดาเนียลครับ
ผมรู้จักป้าลอร์นา…เธอเคยทำงานให้ครอบครัวผม
ฉันกับแม่มองหน้ากัน
ฉันไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร
หกเดือนแล้ว
ที่แม่ไม่ได้กลับบ้านเก่าที่ต่างจังหวัด
เพราะต้องมารักษาตัวที่โรงพยาบาลศิริราช
แม่ยิ้มเล็กน้อยอย่างเกรงใจ
— ขอโทษนะลูก บ้านไม่ค่อยเรียบร้อย…
ดาเนียลมองไปรอบ ๆ อย่างเงียบ ๆ
บ้านเล็ก
ก๊อกน้ำรั่ว
พัดลมเก่า
แต่เขาไม่ได้ใส่ใจเลย
— คุณรู้ไหมครับ…
เขาพูดอย่างระมัดระวัง
— ว่าเจ้านายเก่าของคุณ…ทิ้งเอกสารไว้
มือฉันเย็นเฉียบ
— เอกสารอะไรคะ?